Αν το καλοσκεφτεί κανείς, το μοναδικό τροχοπέδη στην εφαρμογή τέτοιων και άλλων ιδεών στην πόλη μας είναι το ίδιο μας το κράτος. Οι νόμοι και οι κανονισμοί, τους οποίους εμείς οι ίδιοι, οι γονείς και οι παππούδες μας δημιουργήσαμε και συντηρήσαμε επειδή έτσι τα βρήκαμε ή επειδή έτσι μας συμφέρει. Άλλωστε είναι προτιμότερο να παραπονεθείς ότι για όλα φταίει το κράτος από το να αλλάξεις τον πολιτισμό σου και τον τροπο σκέψης σου δημιουργώντας κάτι νέο.
Φέραμε τον ΕΟΤ στον τουρισμό μας και είδαμε χρόνια τώρα περιορισμούς, απαγορεύσεις και μονοπώλιο, το ακριβώς αντίθετο από το επιθυμητό αποτελέσματα. Όμως οι υπάλληλοι είναι εκεί, θεωρούν τους εαυτούς τους χρήσιμους, στηρίζουν τις όποιες αντίθετες με την παραγωγική αποτελεσματικότητα διαδικασίες και απαγορεύουν στους πάντες κάθε τι καινούργιο και καινοτομικό κάτω από μια νομική δικαιολογία του στυλ ¨ δε προβλέπεται ¨ ¨ απαγορεύεται ¨ ¨ δεν υπάρχει νομικό πλαισιο¨ κλπ. (Μέσα από τη δίκη μου εμπειρία με την North Star) παράλληλα βλέπουν ότι ο κόσμος πάει στο φεγγάρι, όμως κανένας προϊστάμενος δεν αναθέτει σε κάποιον αρμόδιο τη μελέτη προώθησης του αντίστοιχου τουριστικου πακέτου στη χώρα μας η την προσαρμογή της υπηρεσίας του στις νέες εξελίξεις. Σπηλαιολογικός τουρισμός; Αεροπορικές επιδείξεις; Αρχαιολογικες εξερευνήσεις; Αν και η χώρα διαθέτει άφθονα δε προβλέπεται η τουριστική τους αξιοποίηση και όχι μόνο αυτών αλλά και μυρίων άλλων πραγμάτων.
Να μιλήσουμε για την αρχαιολογία; Μια άλλη χώρα από το λιοντάρι της Αμφίπολης Θα είχε εισοδήματα, η δίκη μας χώρα το ¨ μπαζωσε¨ στην άκρη ενός δρόμου αφήνοντας κουτσές Μαρίες να χαράζουν επάνω του τον έρωτα τους και ας είναι ένα δημιούργημα φανταστικό. Η πρόσφατη γελοιότητα του τάφου στην ίδια περιοχή; Τα πάντα κάτω από τα μάτια μερικών, τίποτα διάφανο και ανοικτό και οι ανακοινώσεις με το σταγονόμετρο. Σε άλλη χώρα, ήδη θα κόβανε εισιτήρια και θα είχανε ανοικτή την διαδικασία έρευνας προς τον κόσμο δημιουργώντας ουρές, σαν αυτή έξω από τον καθεδρικό ναό του Γκαουντί στη Βαρκελώνη, όπου όλες οι εργασίες πραγματοποιούνται από επιστήμονες πίσω από γυαλί, όπου ο κόσμος μπορεί να ρωτήσει οτι θέλει κάποια στιγμή της ημέρας στους αναστηλωτές του ναού, να θαυμάσει τις Τεχνικες 3D printing και μα ενημερωθεί για τις εξελίξεις.
Σε λίγο καιρό, ο νέος μας κυβερνήτης, ανήμπορος μπροστά στον κυκαιωνα (μπέρδεμα) των προβλημάτων της χώρας ανακοίνωσε ότι θα πραγματοποιήσει πάλι εκλογές ώστε να εκλέξουμε αυτόν που θα μας οδηγεί για αλλά τέσσερα χρόνια, ανάμεσα σε ημίμετρα, προσπάθειες βελτίωσης, αλλαγές νόμων και αλλά τέτοια τερτίπια στα ίδια και τα ίδια, αφήνοντας όποιον σκέφτεται σαν εμένα χαμογελαστό και λυπημένο αφού όλοι μας γνωρίζουμε ότι αυτή η χώρα θέλει απλά μια επανεκκίνηση σε όλα. Νέοι νόμοι. Νέες δομές και υπηρεσίες. Αποποινικοποίηση διαδικασιών, Ελευθερια επαγγελμάτων, δουλειά για όλους και όχι για μερικούς, αξιοποίηση της φύσης, της αγροτικής παραγωγής.
Είναι πολύ πιο βαθύ το πρόβλημα μας και δε λύνεται εύκολα και σίγουρα όχι με άλλους να αποφασίζουν για τη χώρα μας, όμως σε αυτή τη διαδικασία έρχεται το χρέος να μας ορίζει το τι και το πως θα γίνονται τα πράγματα σε αυτή τη χώρα από δω και μπρος.
Πρέπει να ανοίξουμε τα μυαλά μας και να δεχτούμε γεγονότα που μας τρομάζουν όπως, ναι θα υπάρχει ανταγωνισμός όταν δουλεύουμε. Θα πρέπει να βελτιώνουμε την εργασία μας σε καθημερινή βάση. Θα πρέπει να σεβόμαστε τον συνεργάτη μας. Θα πρέπει να ακούμε την αγορά μας.
Σαν επιχειρηματιες, η πλειοψηφία της στρατηγικής που επιλέγουμε σε αυτή τη χώρα είναι να κάνουμε την δουλειά που κάνει κάποιος άλλος καλύτερα η πιο πονηρά με τον βουλευτή ή τον άνθρωπο μας που ξέρει κάτι παραπάνω και να τον αφήσουμε πίσω. Δε θα έπρεπε όμως, όταν βλέπουμε κάποιον να επισκευάζει μια βάρκα, αντί να κάνουμε μεγαλύτερο εργαστήριο και να παρακαλάμε τον ΟΛΚ να μας στέλνει όλες τις δουλειές του με τάματα και μίζες (υποθετικό φανταστικό γεγονός) να φέρουμε νέες τεχνολογίες να πουλήσουμε σε αυτόν που φτιάχνει τη βάρκα; Να εισάγουμε νέες υπηρεσίες σχετικές με την βιομηχανία αυτήν αντί να πάρουμε από κάποιου τα χέρια τη δουλειά του;
Όλες οι οικονομίες που αναπτύχθηκαν ως τον 19ο αιώνα, βασίστηκαν σε αυτό το μοντέλο των συμπληρωματικών προϊόντων και υπηρεσιών. Έφτιαχνε η πόλη σου μια έκθεση (medica Düsseldorf ας πούμε) και γύρω από αυτήν την έκθεση, ξενοδοχεία, Ταξι, εστιατόρια, καντίνες, μαγαζιά με ρούχα, αξεσουάρ και αλλά ευδοκιμουσαν. Έφτιαχνε η πόλη σου έναν πόλο έλξης τουρισμού, βιομηχανίας, βιοτεχνίας και μετά όλοι όσοι ασχολούνταν με τον χώρο ευδοκιμούσαν και αυτοί.
Έκανε και η χώρα μας τη ΔΕΘ και γίναμε ανέκδοτο.
Μένουμε Ευρώπη; Ανοίγουμε τα μάτια μας, αλλάζουμε τα μυαλά μας και αντί να κάνουμε άλλο ένα καφέ στο κέντρο της πόλης απαιτούμε, συμβουλευόμαστε, παραπονούμαστε και δραστηριοποιούμαστε. Ο δρόμος είναι μακρύς, αλλά και η άσκηση της απαθής συμπεριφοράς δε θα βγάλει κανέναν πουθενά. Όρμηξτε και φάτε τον τόπο νέοι επιχειρηματιες απαιτώντας επιτέλους αυτό που σας ανήκει, την Ελευθερια να εργάζεστε.
Ακούστε προσεκτικά τις προεκλογικές υποσχέσεις όλων αυτών των αποδεδειγμένα ανίκανων για την κυβέρνηση αυτής της χώρας και με το χέρι στην καρδιά άλλαξε τους όλους.
Καμία ψήφο σε κανέναν από τους ίδιους και τους ίδιους. Και οι τριακόσιοι έξω από τη Βουλή και ίσως κάτι να αλλάξει.
Θα αλλάξει όμως τελικά;
0 σχόλια :