Η χαρτοπετσέτα στο φαγητό να είναι διπλωμένη όχι τσαλακωμένη, και τα παπούτσια στην παπουτσοθήκη ζυγισμένα στοιχισμένα. Το ψάρι να φαγωθεί με μαχαίρι και πιρούνι και το φακελάκι του τσαγιού τακτικά διπλωμένο στο πιατάκι μόλις το στραγγίξω.
Δεν είναι κακό να θέλεις την τάξη. Είναι όμως κακό η αταξία να σε απωθεί; Να σε βγάζει απο τον εαυτό σου και να σε ωθεί σε αντιδράσεις όχι συνηθισμένες για το πρόσωπό σου;
Άρχισα να απορώ και να παρατηρώ τους ανθρώπους και τις συνήθειές τους, καθώς και τα παιδιά.
Κατάλαβα σύντομα πως η τάξη και η αταξία εκνευρίζουν αντίστοιχα τους ανθρώπους σε ίδιο βαθμό. Ο τακτικός αγανακτεί με την αταξία και ο άτακτός δεν ανέχεται τον τακτικό. Κατάλαβα, πως όλοι οι άνθρωποι έχουν στρατόπεδα, όλοι έχουν κάτι να γκρινιάξουν και κάτι να αγαπήσουν ο ένας στον άλλο. Κατάλαβα πως η χημεία, αυτή η μαγική επιστήμη, εφαρμοσμένη στις σχέσεις τον ανθρώπων μπορεί να φέρει την τάξη με την αταξία μαζί σε ένα σύνολο. Και αυτό να λειτουργήσει κάτω απο τα φώτα του έρωτα, της αγάπης, της υπομονής και όλων αυτών των αρετών και μη και τελικά να ευδοκιμήσει. Μου αρέσει η πολύ η παρατήρηση...


0 σχόλια :