Χρόνια πολλά κι ας μη γιορτάζεις...
Τι κακό μπορεί να μου κάνει ένα τσιγάρο, πήρα το χαρτάκι μετά απο χρόνια. Πω πω σκέψεις, αναμνήσεις ένα σωρό. Θυμόμομουν να στρίβω, στίβαξα τον καπνό μέσα στο μικροσκοπικό χαρτάκι και με επιδέξιες κινήσεις το έστριψα. Ένα τέλειο τσιγάρο. Μου το ξανα είπα, τι κακό μπορεί να μου κάνει ένα τσιγάρο διάολε...
Η φωτιά στο πρόσωπό μου, η κάπνα, το τσούξιμο στα μάτια, οι μυρωδιά του καπνού... Το κράτημα στο χέρι, χιλιάδες εικόνες στο μυαλό, χτενίσματα, μαύρα δερμάτινα, θλιμένα μάτια, καθίσματα σε πλατείες, βουτιές σε θάλασσες, χωρισμοί, φιλίες, έρωτες, φιλιά, σεξ, βόλτες με μηχανή, φεγγάρια, ηλιοβασιλέματα, άνθρωποι, φίλοι, καφέ, φραπέ γιατί δεν υπήρχε ο φρέντο, αναπτήρες, σπίρτα...
Όλη μου η ζωή, σημαδεύτηκε απο ένα τσιγάρο, ότι έχω γίνει, ότι είμαι και όσα είμαι έγιναν με ένα Κεράνης στο χέρι, όλες αυτές οι άσπρες τρίχες στα μούσια μου έγιναν μέσα απο ένα τσιγάρο, ότι είμαι, ότι έχω και ότι ονειρεύτηκα το έκανα με ένα τσιγάρο στο χέρι. Τι και αν είμαι άκαπνος χρόνια τώρα, μέσα μου είμαι καπνιστής. Να τι μου έκανε η μια τζούρα. Με γάμησε. Τα έφερε όλα άνω κάτω. Τα έφερε όλα πίσω. Αυτά που τόσο καλά κρύβω στην άκρη του μυαλού μου και δε θέλω να βγάλω έξω γιατί σε κανεναν δεν αρέσουν. Σε κανέναν δεν ταιριάζουν. Γιατί νιώθω και γω ένας λύκος της στέπας, και κατεβαίνω στο χωρίο που και που για να γουστάρω τα καλά σας, αλλά δε σας αντέχω και δεν με αντέχετε και πρέπει να φύγω πίσω στην στέπα μου, να ζήσω εκεί με τον ανυπόφορο εαυτό μου. Έτσι λοιπόν, πέταξα κάτω το τσιγάρο, το χαιρέτισα δείχνοντας κατανόηση στο πρόβλημα μου.
Αναστέναξα, βρέθηκα πάλι ξένος σε ξένη ζωή;
0 σχόλια :