Αυτή και άλλες αλλαγές θα αλλάξουν ζωτικές δομές της συνήθειάς μας και σίγουρα μερικοί από εμάς θα νιώσουμε θλίψη, θα μας λείψει ας πούμε ο χρόνος που σπαταλούμε με το περιοδικό μας στην ησυχία της τουαλέτας και άλλα πολλά τέτοια ειδικά οι άντρες. Σε ένα τέτοιο μέλλον θα υποστούμε πολλές μαλακίες, ας πούμε όπως το iphone σήμερα, αυτή τη μαγική συσκευή που τα κάνει όλα τέλεια εκτός του να παίρνει τηλέφωνο που είναι και η βασική λειτουργία για την οποία έχει σχεδιαστεί. Μια τέτοια μαλακία που μου ήρθε στο μυαλό είναι το ρολόι. Όχι ένα απλό ρολόι, μα ένα ρολόι που λέει το χρόνο και σε προειδοποιεί. λίγο πριν πεθάνεις. Έτσι. μπορείς να έχεις ίσως έναν αξιοπρεπή θάνατο αν είσαι ένας απλός και τυπικός άνθρωπος ή να βοηθήσεις γνωρίζοντας το θάνατο σου στο να μην πεθάνουν ουρλιάζοντας οι 300 επιβάτες του αεροπλάνου σου αν είσαι πιλότος. Σου δίνει την ευκαιρία, να πας στη γωνιά σου και να αποδημήσεις όπως γουστάρεις, ήσυχα η με στυλ ή να ξεκινήσεις τα τηλέφωνα του τύπου έλα ρε συ Μάκη, πεθαίνω ρε φίλε, ναι ναι χτύπησε, ε ξέρεις τώρα λοιπόν τα λέμε ε γιατί έχω να πάρω και κάτι τηλέφωνα, γεγονός όμορφο και πρακτικό εκτός και αν σου τελειώνει και ο χρόνος της κάρτας. Όλοι λοιπόν στο μέλλον είμαστε υποχρεωμένοι από το νόμο να φοράμε ένα τέτοιο ρολόι όταν οδηγούμε, για να μη σκοτώσουμε τους υπολοίπους στο δρόμο πεθαίνοντας οδηγώντας, όταν κάνουμε σεξ για να μη φρικάρει το ταίρι μας, όταν δουλεύουμε για να μην αποζημιώσει ο εργοδότης την οικογένειά μας αν πεθάνουμε στο καθήκον. Ένα τέτοιο ρολόι λοιπόν θα φοράμε κάθε πρωί όπως κάθε πρωί βγάζουμε το iκάτι μας από τη πρίζα και το χώνουμε στην τσέπη μας να επικοινωνήσουμε, παίξουμε ή ότι άλλο το χρειαζόμαστε, ένα αντικείμενο που έγινε από το 99% του πληθυσμού της ζωής μου αναπόσπαστο αντικείμενο της καθημερινότητάς μας. Ένα ρολόι του οποίου το ντριν σημαίνει το τέλος. Φανταστείτε, πως θα ήταν η ζωή με τη πιθανότητα γνωστοποίησης του τέλους μας όταν αυτό είναι να έρθει; Φανταστείτε την αγωνία κάθε φορά που θα κοιτούσαμε απλά την ώρα. Φανταστείτε πως θα ήταν να κάνεις σχέδια για το μέλλον και πόσο μάταια θα ήταν η υλοποίησή των σχεδίων αυτών όταν λίγο πριν ή και μετά την ολοκλήρωση τους το ρολοι θα χτυπούσε. Φανταστείτε την αξία που θα αποκτούσε το δευτερόλεπτο. Πόσοι από εμάς θα το φορούσαμε; Πως θα ήταν η ζωή; Θα υπήρχε ουσιώδης λόγος να ζει κανείς ή η πιθανότητα να χτυπήσει το κωλορόλογο θα μας οδηγούσε στη συμπεριφορά του να ζούμε κάθε μέρα ένα πάρτι; Μια ανεξέλεγκτη κατάσταση χωρίς σχέδια, προγραμματισμό, θέλω και ψεύτικες ανάγκες. Πόσοι θα αντιδρούσαν, πόσοι θα το πετούσαν, πόσοι από εμάς θα σταματούσαν να το φορούν με κάθε συνέπεια; Και ποια θα ήταν η αντίδραση των αρχών σε αυτήν την άρνηση; Το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό είναι η τιμωρία του τύπου λαγέ που είναι το ρολόι σου, όμως υπάρχει και η πιθανότητα να εμπλουτιστεί το ρολόι και η χρήση του με επιβραβεύσεις χρήσης όπως φόρα το ρολόι σου και έχει έκπτωση στο χαράτσι της αναπνοής που θα έχει σίγουρα θεσπιστεί τότε, ή ότι άλλο μπορεί να κατεβάσει ένας άκρο καπιταλιστικός νους ο οποίος σκέφτεται λογικά. Εσύ τι θα έκανες με έναν τέτοιο κανονισμό; Εγώ θα αυτοκτονούσα, και θα έβλεπα αν χτυπούσε λίγο πριν γελώντας... και ίσως να ανέβαλα την αυτοκτονία μου ένα δευτερόλεπτο πριν το τέλος μου για να του τη σπάσω !!! Σκέψεις του σήμερα...
0 σχόλια :